พุทธศาสนสุภาษิต

อตฺตานเมว ปฐมํ ปฏิรูเป นิเวสเย อถญฺญมนุสาเสยฺย น กิลิสฺเสยฺย ปณฺฑิโต อัตตานะเมวะปะฐะมังปะฏิรูเปนิเวสะเย อะถัญญะมะนุสาเสยยะนะกิลิสเสยยะ ปัณฑิโต บัณฑิตพึงตั้งตนไว้ในคุณอันสมควรก่อน สอนผู้อื่นภายหลัง ...

สญฺญตสฺส จ ธมฺมชีวิโน อปฺปมตฺตสฺส ยโสภิวฑฺฒติ สัญญะตัดสะจะทัมมะชีวิโนอับปะมัดตะสะยะโสภิวะทุดติ มีการงานสะอาด ใคร่ครวญแล้วทำ ระวังดีแล้ว เป็นอยู่โดยธรรม ...

อตฺตโน สุขเมสาโน เปจฺจ โส ลภเต สุขํ อัดตาโนสุขเมสาโนเปจะโสละภะเตสุขัง ไม่เบียดเบียนเขาด้วยอาชญา ผู้นั้นละไปแล้ว ...

ยํ ขนฺติมา สปฺปุริโส ลเภถ ขนฺติพลสฺสูปสมนฺติ เวรา ยังขันติมาสับปุริโสละเภถะขันติพลสะสูปะสะมันติเวรา (เพราะ) เวรทั้งหลายของผู้มีขันติเป็นกำลังนั้น ...

โย ภาตรํ เปตฺติกํ สาปเตยฺย อวญฺจยี ทุกฺกฏกมฺมการี โยภาตะรังเปตติกังสาปะเตยยะอะวัญจะยีทุกกะฏะกัมมะการี ผู้นั้นมีจิตชั่วร้าย ย่อมไม่มีความเจริญ ...

อาปาสุ พฺยสนํ ปตฺโต สหายํ อธิคจฺฉติ อาปาสุพะยะสะนังปัดโตสะหายังอะทิคะจะฉะติ เมื่อประสบปัญหา ...

สยํ กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ สะยังกะตานิปุญยานิตังมิดตังสัมปะรายิกัง สหายเป็นมิตรของคนผู้มีความต้องการเกิดขึ้นบ่อย ...

อิเธว นํ ปสํสนฺติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทติ อิเทวะนังปะสังสันติเปจะสัดเคปะโมทะติ บัณฑิตย่อมสรรเสริญผู้นั้นในโลกนี้ เขาละไปแล้ว ...

เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานิ เอตังถะยังมะระเนเปกขะมาโนปุญยานิกะยิราถะสุขาวะหานิ ผู้เล็งเห็นภัยในมรณะนั้น ...

สเจ ลเภถ นิปกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตมโน สติมา สะเจละเภถะนิปะกังสะหายังจะเรยยะเตนัดตะมะโนสะติมา ถ้าได้สหายผู้รอบคอบ ...

อารทฺธวิริโย ปหิตตฺโต โอฆํ ตรติ ทุตฺตรํ อารัดทะวิริโยปะหิดตะโตโอฆังตะระติทุดตะรัง ปรารภความเพียรตั้งตนไว้ในกาลทุกเมื่อ ...

สีลํ วิเลปนํ เสฏฺฐํ เยน วาติ ทิโส ทิสํ สีลังวเลปะนังเสดฐังเยนวาติทิโสทิสัง ศีลเป็นเครื่องลูบไล้อันประเสริฐสุด เพราะศีล (มีกลิ่น) ...

ปสนฺนํ ปยิรุปา เสยฺย รหทํวุทกตฺถิโก ปะสันนังปะยิรุปาเสยยะระหะทังวุทะกัดถิโก ควรเข้าไปนั่งใกล้ผู้เลื่อมใส ...

สจิตฺตปริโยทปนํ เอตํ พุทฺธาน สาสนํ สะจิตะปะริโยทะปะนังเอตังพุดธานสาสะนัง การทำจิตของตนให้ผ่องแผ้ว ...
แสดงบทความทั้งหมดแล้ว