อเทยฺเยสุ อททํ ทานํ เทยฺเยสุ โย ปเวจฺฉติ
อะเทยเยสุอะทะทังทานังเทยเยสุโยปะเวจฉะติ
ผู้ใดไม่ให้ทานในคนที่ไม่ควรให้ แต่ให้ทานในคนที่ควรให้
ยานโท สุขโท โหติ ทีปโท โหติ จกฺขุโท
ยานะโทสุขะโทโหติทีปะโทโหติจักขุโท
ผู้ให้ยานพาหนะชื่อว่าให้ความสุข ผู้ให้ประทีปโคมไฟชื่อว่าให้จักษุ
อนฺนโท พลโท โหติ วตฺถโท โหติ วณฺณโท
อันนะโทพะละโทโหติวัดถะโทโหติวันนะโท
ผู้ให้ข้าวชื่อว่าให้กำลัง ผู้ให้ผ้าชื่อว่าให้ผิวพรรณ
อมตนฺทโท จ โส โหติ ธมฺมมนุสาสติ
อะมะตันทะโทจะโสโหติทัมมะมะนุสาสพติ
ผู้ใดสอนธรรม ผู้นั้นชื่อว่าให้อมตะ
โส จ สพฺพทโท โหติ โย ททาติ อุปสฺสยํ
โสจะสับพะทะโทโหติโยทะทาติอุปะสะยัง
ผู้ใดให้ที่พักอาศัย ผู้นั้นชื่อว่าให้สิ่งทั้งปวง
เอวเมว อิโต ทินฺนํ เปตานํ อุปกปฺปติ
เอวะเมวะอิโตทินนังเปตานังอุปะกะปะติ
ทานที่ให้แต่โลกนี้ ย่อมสำเร็จแก่ผู้ละไปแล้วฉันนั้น
ยถา วาริวหา ปูรา ปริปูเรนฺติ สาคร
ยะทาวาริวะหาปูราปะริปูเรนติสาคะระ
ห้วงน้ำที่เต็ม ย่อมยังสาครให้เต็มได้ฉันใด
มูเลว สิญฺจิตํ โหติ อคฺเค จ ผลทายกํ
มูเลวะสินจิตังโหติอัดเคจะผะละทายะกัง
เหมือนรดน้ำที่โคนให้ผลที่ปลาย
ปุพฺเพ ทานาทิกํ ทตฺวา อิทานิ ลภตี สุขํ
ปุบเพทานาทิกังทัดวาอิทานิละภะตีสุขัง
ให้ทานเป็นต้นก่อน จึงได้สุขบัดนี้
ทีฆายุ ยสวา โหติ ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชติ
ทีฆายุยะสะวาโหติยัดถะยัดถูปปะชัดติ
ย่อมเป็นผู้มีอายุยืน มียศ ในภพที่ตนเกิด
อคฺคทายี วรทายี เสฏฺฐทายี จ โย นโร
อัดคะทายีวะระทายีเสดทะทายีจะโยนะโร
ผู้ให้สิ่งที่เลิศ ให้สิ่งที่ดี ให้สิ่งที่ประเสริฐ
อคฺคํ อายุ จ วณฺโณ จ ยโส กิตฺติ สุขํ พลํ
อัดคังอายุจะวันโนจะยะโสกิดติสุขังพะลัง
วรรณะ ยศ เกียรติ สุข และ กำลังอันเลิศ ก็เจริญ
อคฺคสฺมึ ทานํ ททตํ อคฺคํ ปุญฺญํ ปวทฺฒติ
อัดคะสะมึทานังทะทะตังอัดคังปุดยังปะวัดทุดติ
เมื่อให้ทานในวัตถุอันเลิศ บุญอันเลิศ อายุ
เสฏฐนฺทโท เสฏฐมุเปติ ฐานํ
เสดทะนัทโทเสดทะมุเปติฐานัง
ผู้ให้สิ่งประเสริฐ ย่อมถึงฐานะที่ประเสริฐ
สุขสฺส ทาตา เมธาวี สุขํ โส อธิคจฺฉติ
สุขะสะทาตาเมธาวีสุขังโสอทิคะจะฉะติ
ปราชญ์ผู้ให้ความสุข ย่อมได้รับความสุข
ททมาโน ปิโย โหติ
ทะทะมาโนปิโยโหติ
ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก
ททํ มิตฺตานิ คนฺถต
ทะทังมิดตานิคันถะตะ
ผู้ให้ ย่อมผูกไมตรีไว้ได้
พาลา หเว นปฺปสํสนฺติ ทานํ
พาลาหะเวนับปะสังสันติทานัง
คนพาลเท่านั้น ย่อมไม่สรรเสริญทาน
วิเจยฺย ทานํ สุคตปฺปสตฺถํ
วิเจยยะทานังสุคะตับปะสัดถัง
การเลือกให้ อันพระสุคตทรงสรรเสริญ
นตฺถิ จิตฺเต ปสนฺนมฺห อปฺปกา นาม ทกฺขิณา
นัดถิจิตเตปะสันนะนัมหะอัปปะนามะทักขินา
เมื่อจิตเลื่อมใสแล้ว ทักขิณาทานชื่อว่าน้อยย่อมไม่มี