อนฺธตมํ ตทา โหติ ยํ โลโภ สหเต นรํ

อันทะตะมังตะทาโหติยังโลโภสะหะเตนะรัง

ความโลภเข้าครอบงำคนเมื่อใด ความมืดมิดย่อมมีเมื่อนั้น

โกธํ ทเมน อุจฺฉินฺเท

โกธังทะเมนะอุจฉินเท

พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ

ยํ ขนฺติมา สปฺปุริโส ลเภถ ขนฺติพลสฺสูปสมนฺติ เวรา

ยังขันติมาสับปุริโสละเภถะขันติพลสะสูปะสะมันติเวรา

(เพราะ) เวรทั้งหลายของผู้มีขันติเป็นกำลังนั้น ย่อมสงบระงับ

โย ภาตรํ เปตฺติกํ สาปเตยฺย อวญฺจยี ทุกฺกฏกมฺมการี

โยภาตะรังเปตติกังสาปะเตยยะอะวัญจะยีทุกกะฏะกัมมะการี

ผู้นั้นมีจิตชั่วร้าย ย่อมไม่มีความเจริญ แม้เทวดาก็ไม่บูชาเขา