สยํ กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ

สะยังกะตานิปุญยานิตังมิดตังสัมปะรายิกัง

สหายเป็นมิตรของคนผู้มีความต้องการเกิดขึ้นบ่อย ๆ

อิเธว นํ ปสํสนฺติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทติ

อิเทวะนังปะสังสันติเปจะสัดเคปะโมทะติ

บัณฑิตย่อมสรรเสริญผู้นั้นในโลกนี้ เขาละไปแล้ว ย่อมบันเทิงในสวรรค์

เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานิ

เอตังถะยังมะระเนเปกขะมาโนปุญยานิกะยิราถะสุขาวะหานิ

ผู้เล็งเห็นภัยในมรณะนั้น พึงทำบุญอันนำความสุขมาให้

สเจ ลเภถ นิปกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตมโน สติมา

สะเจละเภถะนิปะกังสะหายังจะเรยยะเตนัดตะมะโนสะติมา

ถ้าได้สหายผู้รอบคอบ พึงพอใจมีสติเที่ยวไปกับเขา