วิสํ ชีวิตุกาโมว ปาปานิ ปริวชฺชเย

วิสังชีวิตุกาโมวะปาปานิปะริชะเย

เว้นหนทางที่มีภัย และเหมือนผู้รักชีวิตเว้นยาพิษเสียฉะนั้น

วาณิโชว ภยํ มคฺคํ อปฺปสตฺโถ มหทฺธโน

วานิโชวะภะยังมัคคังอับปะสัดโถมะหะทะโน

ควรงดเว้นบาปเสีย เหมือนพ่อค้ามีพวกน้อยมีทรัพย์มาก

นาพฺพณํ วิสมนฺเวติ นตฺถิ ปาปํ อกุพฺพโต

นาพะนังวิสะมันเวตินัดทิปาปังอะกุพะโต

ยาพิษซึมเข้าฝ่ามือไม่มีแผลไม่ได้ฉันใด บาปย่อมไม่มีแก่ผู้ไม่ทำฉันนั้น

ปาณิมฺหิ เจ วโณ นาสฺส หเรยฺย ปาณินา วิสํ

ปานิมะหิเจวะโนนาสะหะเรยยะปานินาวิสัง

ถ้าฝ่ามือไม่มีแผล ก็พึงนำยาพิษไปด้วยฝ่ามือได้

อาปูรติ พาโล ปาปสฺส โถกํ โถกํปิ อาจินํ

อาปูระติพาโลปาปะสะโถกังโถกังปิอาจินัง

คนเขลาสั่งสมบาปแม้ทีละน้อย ๆ ก็เต็มด้วยบาปฉันนั้น

อุทพินทุนิปาเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติ

อุทะพินะทุนิปาเตนะอุทะกุมังโภปิปูระติ

แม้หม้อน้ำยังเต็มด้วยหยาดน้ำฉันใด

โส โสจติ โส วิหญฺญติ ทิสฺวา กมฺมกิลิฏฺฐมตฺตโน

โสโสจะติโสวิหัดยะติทิสะวากัมมะกิลิดฐะมัตตะโน

เขาเห็นกรรมอันเศร้าหมองของตน จึงเศร้าโศกและเดือดร้อน

อิธ โสจติ เปจฺจ โสจติ ปาปการี อุภยตฺถ โสจติ

อิทะโสจะติเปจะโสจะติปาปาการีอุภะยัดถะโสจะติ

ผู้ทำบาป ย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ ละไปแล้วก็เศร้าโศก ชื่อว่าเศร้าโศกในโลกทั้งสอง