รัตนจงกรมเจดีย์ ทรงเสด็จดำเนินจงกรมแก้ว

เมื่อพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้ายืนทอดพระเนตรต้นพระศรีมหาโพธิพฤกษ์ตลอดระยะเวลา  ๗ วันแล้ว จึงเสด็จไปจงกรมอยู่ ณ ที่กึ่งกลางระหว่าง  อนิมิสเจดียสถาน กับ ต้นพระศรีมหาโพธิพฤกษ์ เป็นระยะเวลา ๗ วัน นับเป็นสัปดาห์ที่ ๓ จากวันที่ได้ตรัสรู้ สถานที่นั้นจึงได้นิมิตมหามงคลนามว่า รัตนจงกรมเจดีย์

การเดินจงกรม คือ การเดินด้วยความมีสติ กำหนดจิตทุกย่างก้าว ก่อนจะออกเดินต้องไปยืนที่หัวทางที่จะใช้จงกรม มือทั้งสองประสานไว้ข้างหน้า อธิษฐานจงกรม แล้วเดินกลับไปกลับมา ตามเวลาที่อธิษฐานใจไว้ คือมีที่หมายหรือกำหนดว่า เมื่อเดินไปถึงที่ไหนจะกลับ  และกลับมาถึงไหนแล้วจะเดินต่อไปเป็นการแช่มช้ามีสติกำหนดนึกรู้สึกอยู่เสมอทุกขณะที่เท้า ยก ย่าง เหยียบ สถานที่ใช้เดินจงกรมเป็นทางราบหรือทางตรงยาวประมาณสิบวาเศษ หรือ ๑๖ ก้าวขึ้นไปไม่เกิน ๒๕ ก้าว แล้วเดินกำหนดสติ กลับมาที่จุดเดิม

อานิสงค์ของการเดินจงกรม

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยแสดงอานิสงส์การเดินจงกรมไว้ ๕ ประการ คือ

๑    ทำให้อดทนต่อการเดินทางไกล
๒    ทำให้อดทนต่อการทำความเพียร
๓    ทำให้มีอาพาธ คือ ความเจ็บป่วยไข้น้อย
๔    ทำให้อาหารมีรสและย่อยได้ง่าย
๕    สมาธิที่ได้ในขณะจงกรมย่อมตั้งอยู่นาน

คำอธิษฐานเดินจงกรม

จังคะมะนัง อธิฐามิ :  ข้าพเจ้าอธิฐานเดินจงกรม เพื่อให้เห็นรูปนาม เพื่อให้เกิดความเบื่อหน่าย
คลายกำหนัดยินดี ..