เหตุสังฆเภทครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่พระพุทธศาสนาตั้งขึ้นที่เกาะลังกาในรัชสมัยของพระเจ้า วัฏฏคามณีอภัย ท้าวเธอได้เสียพระนครให้แก่พวกทมิฬ พระองค์จึงได้เสด็จไปทำการซุ่มและรวบรวมกำลังพลแล้วยกมาตีเอาพระนครคืนมาได้
ในระยะเวลาที่เที่ยวซุ่มซ่อนกำลังพลนั้น พระองค์ได้รับความอุปการะช่วยเหลือจากพระติสสะ เป็นอย่างดีตลอดเวลาที่พักอาศัยอยู่ที่นั่น เมื่อพระองค์ตีเอาพระนครคืนมาได้แล้ว จึงทรงสร้างวัดขึ้นถวาย ชื่อว่า อภัยคีรีวิหาร แล้วนิมนต์พระติสสะเถระรูปนั้นมาอยู่จำพรรษา
ฝ่ายอำมาตย์ผู้เป็นจอมทัพของพระเจ้าอภัยคีรีก็ได้สร้างวัดขึ้นอีกวัดหนึ่ง แล้วนิมนต์พระติสสะเถระมาอยู่แล้วบำรุงด้วยปัจจัย ๔
พระภิกษุฝ่ายมหาวิหาร ต่างตั้งข้อรังเกียจพวกภิกษุคณะอภัยคีรีวิหารว่าเป็น กุลทูสกะ คือ หาว่าพวกภิกษุอภัยคีรีวิหารประจบคฤหัสถ์เพื่อหวังลาภ
สงฆ์ทั้งสองฝ่ายจึงเกิดการแตกแยกบาดหมางกัน ไม่ทำสังฆกรรมร่วมกัน
สังฆเภทครั้งที่ ๔ ภายหลังพุทธปรินิพพาน
แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ วันพฤหัสบดีที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๕๔ เวลา ๑๙:๕๙ น.
เผยแพร่ใน
ความรู้เกี่ยวกับพระสงฆ์