มหาบุรุษ ลักษณะ ๓๒ ประการ
หมวดพระพุทธลักษณะ
“มหาบุรุษลักษณะ” เป็นคำเรียกลักษณะของพระพุทธเจ้าก่อนที่จะตรัสรู้
ลักษณะของมหาบุรุษมี ๓๒ ประการ คือ
- ๑. มีพระบาทราบเสมอกัน (มีฝ่าเท้าราบเสมอกัน)
- ๒. ลายพื้นพระบาทเป็นจักร (พื้นพระบาทเป็นรูปรอยล้อเกวียน คือธรรมจักรนำชีวิตไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง ดุจล้อนำไป สู่ที่หมาย)
- ๓. มีส้นพระบาทยาว (ถ้าแบ่ง ๔ ส่วน พระชงฆ์หรือแข้งตั้งอยู่ในส่วนที่ ๓)
- ๔. มีนิ้วยาวเรียว (หมายถึงนิ้วพระหัตถ์หรือนิ้วมือและพระบาทยาวเรียว)
- ๕. ฝ่าพระหัตถ์และฝ่าพระบาทอ่อนนุ่ม
- ๖. ฝ่าพระหัตถ์และฝ่าพระบาทมีลายดุจตาข่าย
- ๗. มีพระบาทเหมือนสังข์คว่ำ อัฐิหรือกระดูกข้อพระบาทตั้งลอยอยู่หลังพระบาท
กลับกลอกได้คล่อง เมื่อทรงดำเนินหรือเดินผิดกว่าสามัญชน - ๘. พระชงฆ์เรียวดุจแข้งเนื้อทราย
- ๙. เมื่อยืนตรง พระหัตถ์ทั้งสองลูบจับพระชานุ (พระชานุ = เข่า)
- ๑๐. มีพระคุยหะเร้นอยู่ในฝัก (พระคุยหะ = อวัยวะที่ลับ)
- ๑๑. มีฉวีวรรณ(ผิว)ดุจสีทอง
- ๑๒. พระฉวีละเอียด
- ๑๓. มีเส้นพระโลมาเฉพาะขุมละเส้น ๆ (พระโลมา = ขน)
- ๑๔. เส้นพระโลมาดำสนิทเวียนเป็นทักขิณาวัฏ มีปลายงอนขึ้นข้างบน (ทักขิณาวัฏ = วนเลี้ยวทางขวาอย่างเข็มนาฬิกา)
- ๑๕. พระกายตั้งตรงดุจท้าวมหาพรหม
- ๑๖. มีพระมังสะอูมเต็มในที่ ๗ แห่ง {พระมังสะ=เนื้อ คือ หลังพระหัตถ์ทั้ง ๒ และหลังพระบาททั้ง ๒ , พระอังสา(บ่า)ทั้ง ๒, กับลำพระศอ(ลำคอ)}
- ๑๗. มีส่วนพระสรีระกายบริบูรณ์ (ล่ำพี) ดุจกึ่งท่อนหน้าแห่งพญาราชสีห์ (สรีระ = ร่างกาย)
- ๑๘. พระปฤษฎางค์ราบเต็มเสมอกัน (พระปฤษฎางค์ = ส่วนหลัง,ข้างหลัง)
- ๑๙. ส่วนพระกายเป็นปริมณฑล ดุจปริมณฑลแห่งต้นไทร(พระกายสูงเท่ากับวาของพระองค์, ๑ วา = เท่ากับ ๔ ศอก ประมาณ 2 เมตร)
- ๒๐. มีลำพระศอ กลมงามเสมอตลอด
- ๒๑. มีเส้นประสาทสำหรับรสพระกระยาหารอันดี
- ๒๒. มีพระหนุดุจคางแห่งราชสีห์ (มีคางโค้งเหมือนวงพระจันทร์)
- ๒๓. มีพระทนต์ ๔๐ ซี่ (มีฟันบน-ล่างข้างละ ๒๐ ซี่)
- ๒๔. มีพระทนต์เรียบเสมอกัน
- ๒๕. พระทนต์เรียบสนิทมิได้ห่าง
- ๒๖. เขี้ยวพระทนต์ทั้ง 4 ขาวงามบริสุทธ์
- ๒๗. พระชิวหาอ่อนและยาว (มีลิ้นอ่อนและยาวอาจแผ่ปกถึงพระนลาฏใต้คือหน้าผากส่วนหัวคิ้ว)
- ๒๘. พระสุรเสียงดุจท้าวมหาพรหม ตรัสมีสำเนียงดุจนกการเวก
- ๒๙. พระเนตรแจ่มใสดุจตาลูกโคเพิ่งคลอด
- ๓๐. ดวงพระเนตรแจ่มใสดุจตาลูกโคเพิ่งคลอด
- ๓๑. มีอุณาโลมระหว่างพระขนง เวียนขวาเป็นทักขิณาวัฏ (คือขนระหว่างคิ้ว)
- ๓๒. มีพระเศียรงามบริบูรณ์ดุจประดับด้วยกรอบพระพักตร์ (พระเศียร = ศีรษะ)
