ทสกะ - หมวด ๑๐

[๓๑๔] กถาวัตถุ ๑๐

[๓๑๔] กถาวัตถุ ๑๐ (เรื่องที่ควรพูด, เรื่องที่ควรนำมาสนทนากันในหมู่ภิกษุ — Kathāvatthu: subjects for discussion; topics of talk among the monks)

  1. อัปปิจฉกถา (เรื่องความมักน้อย, ถ้อยคำที่ชักนำให้มีความปรารถนาน้อย ไม่มักมากอยากเด่น — Appicchakathā: talk about or favourable to wanting little)
  2. สันตุฏฐิกถา (เรื่องความสันโดษ, ถ้อยคำที่ชักนำให้มีความสันโดษ ไม่ชอบฟุ้งเฟ้อหรือปรนปรือ — Santuṭṭhikathā: talk about or favourable to contentment)
  3. ปวิเวกกถา (เรื่องความสงัด, ถ้อยคำที่ชักนำให้มีความสงัดกายใจ — Pavivekakathā: talk about or favourable to seclusion)
  4. อสังสัคคกถา (เรื่องความไม่คลุกคลี, ถ้อยคำที่ชักนำให้ไม่คลุกคลีด้วยหมู่ — Asaṁsaggakathā: talk about or favourable to not mingling together)
  5. วิริยารัมภกถา (เรื่องการปรารภความเพียร, ถ้อยคำที่ชักนำให้มุ่งมั่นทำความเพียร — Viriyārambhakathā: talk about or favourable to strenuousness)
  6. สีลกถา (เรื่องศีล, ถ้อยคำที่ชักนำให้ตั้งอยู่ในศีล — Sīlakathā: talk about or favourable to virtue or good conduct)
  7. สมาธิกถา (เรื่องสมาธิ, ถ้อยคำที่ชักนำให้ทำจิตมั่น — Samādhikathā: talk about or favourable to concentration)
  8. ปัญญากถา (เรื่องปัญญา, ถ้อยคำที่ชักนำให้เกิดปัญญา — Paññākathā: talk about or favourable to understanding or insight)
  9. วิมุตติกถา (เรื่องวิมุตติ, ถ้อยคำที่ชักนำให้ทำใจให้พ้นจากกิเลสและความทุกข์ — Vimuttikathā: talk about or favourable to deliverance)
  10. วิมุตติญาณทัสสนกถา (เรื่องความรู้ความเห็นในวิมุตติ, ถ้อยคำที่ชักนำให้สนใจและเข้าใจ เรื่องความรู้ความเห็นในภาวะที่หลุดพ้นจากกิเลสและความทุกข์ — Vimuttiñāṇadassanakathā: talk about or favourable to the knowledge and vision of deliverance)

M.I.145; III.113; A.V.129.

ม.มู.๑๒/๒๙๒/๒๘๗; ม.อุ.๑๔/๓๔๘/๒๓๙; องฺ.ทสก.๒๔/๖๙/๑๓๘.

แสดงความคิดเห็น
เว็บไซต์พุทธะ
คำว่า “พุทธะ” นอกจากจะหมายถึง องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ยังหมายถึง การเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน โดยการปฏิบัติธรรมตามหลักธรรมแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอีกด้วย

แสดงความเห็น